Wierszyki (Strona 1 z 2)

też chyba Kernowy...

Pewien Lord się zdziwił
Aż mu się wydłużyła morda
Gdy się dowiedział, że w Polsce
Sprzedaje się spod lady
Ale nigdy nie spod lorda!

Już widziałem tutaj podobny wierszyk ale cóż może i ten ktoś przeczyta...

Raz w konfesjonale ku boskiej chwale
ksiądz staruszek siedzi i słucha świętej spowiedzi.
Przychodziły panny, wdowy i rozwódki
aż pewnego dnia przyszedł chłopiec malutki.
- Proszę księdza, całowałem raz panienkę.
- Chłopcze to rozpusta całowałeś pewnie w usta.
- Niżej proszę księdza.
- Chłopcze piękny masz gust całowałeś pewnie w biust.
- Niżej proszę księdza.
- Chłopcze to występek całowałeś pewnie w pępek.
- Niżej proszę księdza.
- Chłopcze to obłuda całowałeś pewnie w uda.
- Wyżej proszę księdza.
- Chłopcze skróć mi mękę powiedz w co całowałeś panienkę.
- W rękę!

Gdy Ci kot przebiegnie droge,
Powiedz KURWA! zaden pech !
Zlap skurwiela, wyrwij noge,
Niech spierdala chuj na trzech !

Mam tsy latka, tsy i pół,
ch*em sięgam ponad stół.
Do psedskola chodzę z wódką,
mam fartusek z prostytutką.
Ja p*dolę to psedskole,
misia, Kasię, panią Olę.
Tylko jeża nie p*dolę,
bo jeż strasznie w jajca kole.
(ew. "bo ten sk*wiel strasznie kole")
ale jeża ogolimy ...
i go też wyp*dolimy.

Z "Przekroju"-Autor:Artur Andrus

  On miał na imię,powiedzmy,Diego,
  Ona powiedzmy,że Lidka.
  On był,powiedzmy,wzrostu średniego,
  Ona ,powiedzmy, niebrzydka.

  W ubiegłym roku,w czwartym kwartale,
  Wpadli na siebie na schodach,
  On-jak to mówią-stary kawaler
  I Ona panna niemłoda.

  Losu fantazja nieokiełznana
  Złączyła w sercu Warszawy
  Jego-prawnuka Ernsta Thalmanna-
  I ją-prawnuczkę Wieniawy.

  Dotyk...Spojrzenie...I może miłość...
  Taka co wszystko zwycięża?
  Jemu bez żony dobrze się żyło,
  A Ona szukała męża.

  Dotyk...Spojrzenie...Dotyk...Uciekła...
  Bo w tym tkwi sprawy sedno,
  Że Ona w mężczyźnie szukała ciepła,
  A chłopom chodzi o jedno

  PS

  Niniejszy wierszyk spisany krzywo,
  Jeszcze jedno sedno ma:
  Że chłopom również chodzi o piwo,
  Z tym że co najmnniej o dwa!

A ten Tuwima znacie?

Kartka z dziejów ludzkości

Spotkali się w święto o piątej przed kinem
Miejscowa idiotka z tutejszym kretynem.

Tutejsza idiotko - rzekł kretyn miejscowy -
Czy pragniesz pójść ze mną na film przebojowy ?

Miejscowa kretynka odrzekła: - Z ochotą,
Albowiem cię kocham, tutejszy idioto.

Więc kretyn miejscowy umiechnął się słodko
I poszedł do kina z tutejszą idiotką.

Na miłym macaniu spłynęła godzinka
I była szczęśliwa miejscowa kretynka.

Aż wreszcie szepnęła: - Kretynie tutejszy !
Ten film, mam wrażenie, jest coraz nudniejszy.

Więc poszli na sznycel, na melbę, na winko,
Miejscowy idiota z tutejszą kretynką.

Następnie się zwarli w uścisku zmysłowym
Tutejsza idiotka z kretynem miejscowym.

W ten sposób dorobią sie córki lub syna;
Idioty, idiotki, kretynki, kretyna,

By znowu się mogli spotykać przed kinem
Tutejsza idiotka z miejscowym kretynem.

Ten mnie rozwalił!
Nie takiego Tuwima w szkole uczą!

"Całujcie mnie wszyscy w dupę"
Julian Tuwim

Absztyfikanci grubej Berty
I katowickie węglokopy,
I borysławskie naftowierty,
I lodzermensche, grube chłopy,
Warszawskie bubki, żygolaki
Z szajką wytwornych pind na kupę,
Rębajły, franty, zabijaki,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Izraeliccy doktorkowie,
Widnia, żydowskiej Mekki, flance,
Co w Bochni, Stryju i Krakowie
Szerzycie kulturalną francę!
Którzy chlipiecie z "Naje Fraje"
Swą intelektualną zupę,
Mądrale, oczytane faje,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item aryjskie rzeczoznawcę,
Wypierdy germańskiego ducha
(Gdy swoją krew i waszą sprawdzę,
Wierzcie mi, jedna będzie jucha),
Karne pętaki i szturmowcy,
Zuchy z Makabi czy Owupe
I rekordziści i sportowcy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Socjały nudne i ponure,
Pedeki, neokatoliki,
Podskakiewicze pod kulturę.
Czciciele radia i fizyki,
Uczone małpy, ścisłowiedy,
Co oglądacie świat przez lupę
I wszystko wiecie: co, jak, kiedy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ów belfer szkoły żeńskiej,
Co dużo chciałby, a nie może,
Item profesor Cy... wileński
(Pan już wie za co, profesorze!)
I ty za młodu niedorżnięta
Megiero, co masz taki tupet
Że szczujesz na mnie swe szczenięta,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item Syjontki palestyńskie,
Haluce, co lejecie tkliwe
Starozakonne łzy kretyńskie,
Że "szumią jodły w Tel-Avivie".
I wszechsłowiańscy marzyciele,
Zebrani w malowniczą trupę
Z byle mistycznym kpem na czele,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I ty, fortuny skurwysynu,
Gówniarzu uperfumowany,
Co splendor oraz spleen Londynu
Nosisz na gębie zakazanej,
I ty, co mieszkasz dziś w pałacu
A srać chodziłeś pod chałupę,
Ty, wypasiony na Ikacu,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ględziarze i bajdury,
Ciągnący z nieba grubą rentę,
O, łapiduchy Jasnej Góry,
Z Góry Kalwarii parchy święte,
I ty, księżuniu, co kutasa
Zawiązanego masz na supeł,
Żeby ci czasem nie pohasał,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I wy, o których zapomniałem
Lub pominąłem was przez litość,
Albo dlatego, że się bałem,
Albo, że taka was obfitość.
I ty, cenzorze, co za wiersz ten
Zapewne skarzesz mnie na ciupę,
Iżem się stał świntuchów hersztem,
Całujcie mnie wszyscy w dupę!

Piękne

A co powiesz na motto do  dzieła "Sztuka Obłapiania" hrabiego Fredry (mój ulubiony):

Kpię ja z fortuny ołtarzy
Niech mię los w dupę całuje
Kiedy mam czerstwość na twarzy
I kuś gracko popryskuje

Za "Sztukę Obłapiania" byłbym b. wdzięczny!Mój ojciec przed śmiercią komuś pożyczył!Kamień w wodę!A toż
przecie prawdziwe oblicze wieszcza!

Dzięki sedeczne sharkis !

  Marian Zalucki-Smutek

  Karol nieszczęśliwym
  Kiedyś był amantem:
  Półanalfabetka
  Puściła go kantem...

  Jeszcze dziś-po latach-
  Gdy wspomni ja z łezką,
  Czytam w jego oczach
  S m u t ek...
  Przez o z kreską!

  **********

  R O Z M O W A

  -Ty jesteś (rzekłem do niej)
  Jak kwiaty w tym flakonie!...
  -To znaczy proszę pana?
  -To znaczy że narwana!

w google.pl wpisujemy sztuka obłapiania i na około piątej-szóstej pozycji książeczka dostępna w księgarni wysyłkowej, pozdr ))

Ten wiersz Marian Załucki napisał w 1978 r.Ponoć tylko widzowie warszawskiej Syreny słyszeli ten utwór w wykonaniu samego autora.Załucki do ostatnich dni przed śmiercią (kwiecień 1979) recytował
go na tej scenie.

  Czy ja się mogę zrzec?

W interesach zawsze jakieś głupstwo palnę
Wiem w tej dziedzinie to ze mnie nie orzeł
Próbowałem raz...
Miałem Biuro Matrymonialne.
Omal żem własnej żony nie dolożył...
Nie,nie powiem kiedy.
Nie podam adresu-
ale fakt,że nie mam szczęścia do biznesu.

Więc dziś,gdy wszystko jest wspólne,
czyli częściowo moje,
i ta fabryka co dymi,
i ten kombajn co orze,
to szalenie sie cieszę,
ale troszkę się boję,
ile przy moim szczęściu
ja tu znowu dołożę?...

Owszem-wiem i doceniam
i niezmiernie się szczycę,
że mój jest Port Północny
i Huta Katowice,
że moje są Peweksy i z Peweksów towary
także mogą być moje
(jak mam swoje dolary),
że mój węgiel i ruda
i ta stal która w hucie...
Niestety...
Coś psuje mi samopoczucie:

moje bowiem są setki
innych fabryk w tym kraju
i miliony tych bubli,
jakie w nich wyrabiają,
których nikt już nie sprzeda
a tym bardziej nie kupi.
Czy ja muszę do tego wciąż dokładać jak głupi?
Bo dyrektor jest kretyn,zamiast żeby był spec
a fabryka jest moja...
Czy ja się mogę zrzec?...

Gdy rdzewieją maszyny gdzieś w kałużach GS-u
czy bym mógł wycofać się z tego interesu?
Gdy sto telewizorów w sklepie aż do sufitu,
lecz co drugi nieczynny,
a co trzeci do kitu-
czy ja mógłbym odstąpić
choć za marne pół litra
cały mój roczny dochód
z przedsiębiorstwa "Unitra"?
Mój a zwłaszcza córeczki...
jeszcze taka malutka-
a już współwłaścicielka...
i nic nie wie o skutkach.

Czy mnie musi dotyczyć osobiście batalia,
że z garnków odpryskuje
ta kanalia emalia,
zanim jeszcze ktoś kupi i postawi na piec?
Czy ja mam to odsiedzieć?
Czy ja mogę się zrzec?

Zrezygnować z tych fabryk
i z tych bubli...Formalnie!
Sobie zostawię tylko
huty,stocznie,kopalnie...
Tam naprawdę solidnie zasuwają Rodacy-
chociaż wciąż z Telewizji
ktoś przeszkadza im w pracy.